Οι «Σύμμαχοι» και οι…ψευδαισθήσεις

Του Θανάση Νικολαΐδη  

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ την μικρασιατική τραγωδία για να μας στοιχίσει την καταστροφή. Κι όταν όλα είχαν τελειώσει στην πανάρχαια εστία του ελληνισμού της Ιωνίας (με τον συνωστισμό στο φευγιό τους), κάποιοι έπρεπε να πληρώσουν και «το πιο εύκολο κυνήγι είναι το κυνήγι του αποδιοπομπαίου τράγου». Έστησαν τους εξ στο Γουδή, για να πληρώσουν ό,τι έκαναν παρά τη θέληση των...
συμμάχων. Δεν ήσαν οι πραγματικοί ένοχοι- ήταν για εκτόνωση. Αφού μας έσυραν οι Αγγλο Γάλλοι (και Ιταλοί) «φιλικά», μας εγκατέλειψαν «εχθρικά». Έτσι κι αλλιώς, η Ελλάδα («ευκολόπιστη και πάντα προδομένη») είναι με τους «συμμάχους». Εκτελεί τις εντολές τους κι ας είναι η (αντ)αμοιβή της μια τραγωδία, μετά το κλείσιμο της αυλαίας.

ΥΣΤΕΡΑ «ήρθαν» οι Αμερικάνοι. Μας παρέδωσαν (οι Άγγλοι) στα χέρια τους που κράταγαν βόμβες και όπλισαν τους μισούς έλληνες για να σφάξουν τους άλλους μισούς. Για λογαριασμό και πάλι των «Συμμάχων» και για δικούς τους λόγους (αντικομουνισμός). Και πάλι η Ελλάδα υπάκουσε, προσαρμόστηκε και εκτέλεσε με ακρίβεια σχέδιο συμμαχικό, μιας και δεν νοείται αλλιώς «ανήκοντας εις την Δύσιν».

ΚΙ ερχόμαστε στα σημερινά, με την πολιτική αστάθεια να…ρυθμίζει τα πολιτικά μας και με τους σύγχρονους συμμάχους, μοντέρνους, ΕΟΚικούς και α. α. (των Αμερικανών). Δεν υπάρχει εξάρτησή μας ιδεολογική (αντικομουνισμός και κάτι τέτοια…πεθαμένα)-η εξάρτηση είναι απολύτως οικονομική. Και πάλι μας στρώνουν το βήμα, ξανά η Ελλάδα εργαλείο στα χέρια τους. Έτσι τα' φτιαξαν, έτσι βολεύονται και δεν είναι αναγκαία πλέον η άμεση αμερικανική παρουσία στην Ελλάδα της κρίσης και των μνημονίων. Είναι οι μακρινοί μας επιτηρητές, με δικαιώματα «υψηλής ε� �ισταΣΙΑς» στην Ευρώπη των προβλημάτων και στην Ευρωζώνη των κλυδωνισμών, πριν απ' την (πιθανή) διάλυσή της.

ΕΧΟΥΜΕ συγκυβέρνηση τριμελούς κομματικής συμμαχίας, υπό το βλέμμα των «Συμμάχων». Έγινε το δικό τους και το χρήμα, ως εργαλείο, έστρωσε τα πολιτικά μας πράγματα κατά το συμφέρον τους. Οι απανωτές εκλογές έβγαλαν (συν)κυβέρνηση, αλλά δεν έβγαλαν ομόνοια. Κάποια κόμματα παραμένουν εκτός, πεισματικά και υπολογισμένα. Για θρίαμβο μελλοντικό που…ψήνεται. Και η τακτική τους; Βομβαρδισμός που κατεδαφίζει και τίποτα δεν κτίζει και «όχι σε όλα» που αφήνει την κρίση να απλωθεί.

ΣΤΟ βήμα η κα Κωνσταντοπούλου κι η γλώσσα φαρμάκι. Προειδοποιεί και απειλεί! Για ευθύνες των κυβερνώντων που παίρνουν πρωτοβουλίες. Ξεχνάει πως εξουσιοδοτήθηκαν απ' την πλειοψηφία του ελληνικού λαού κι αυτό προβλέπουν οι κανόνες της δημοκρατίας. Απειλεί με δίκες(!) μελλοντικές και μόνο για Γουδή και εκτελέσεις δεν μιλάει. Ίσως τις (υπο)νοεί. Χωρίς να' χει κατανοήσει το αναγκαστικό «συμμαχικό» παιχνίδι που (δυστυχώς) καθορίζει τα ελληνικά πράγματα. Και, βέβαια, τους 179 ψήφους εμπιστοσύνης, που εξουδετερώνουν και εκμηδενίζουν τις «ΣΥΡΙΖ� �ικές» απειλές και τα…όνειρα.

Πηγή: http://antidimos.blogspot.com/

"Σκάει" από υδρογονάνθρακες το Ιόνιο - Η πρώτη λήψη με ρομπότ από κοιτάσματα

Έτοιμος να σκάσει από τις μεγάλες ποσότητες υδρογονανθράκων που βρίσκονται κάτω από τα βυθοτεμάχια του Ιονίου είναι ο βυθός της περιοχής. Ο όγκος του μεθανίου που απελευθερώνεται στην ευρύτερη υποθαλάσσια περιοχή, είναι από τους μεγαλύτερους που έχουν καταγραφεί στην Ευρώπη. Τα αποτελέσματα της έρευνας των ελλήνων επιστημόνων, δημοσιεύτηκαν στο
ειδικό επιστημονικό περιοδικό Chemical Geology.

Οι φυσαλίδες των αερίων που διαφεύγουν από τον πυθμένα της θάλασσας, και τα οποία αποτελούνται από μεθάνιο κατά 80%-90% και από υδρόθειο σε μικρότερο ποσοστό, αποτελούν ένα μπουκάλι με μήνυμα από τον ταμιευτήρα υδρογονανθράκων που βρίσκεται πολύ βαθύτερα.

Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος HIPOX, οι ειδικοί πόντισαν στο λιμάνι του Κατάκολου και λίγο πιο ανοικτά, ένα υποθαλάσσιο παρατηρητήριο για τη μελέτη των αερίων που διαφεύγουν από τον πυθμένα καθώς και ένα υποβρύχιο ρομπότ που έλαβε και σχετικές φωτογραφίες.

Είναι η πρώτη φορά που στην Ελλάδα μελετώνται τόσο εμπεριστατωμένα οι διαφυγές μεθανίου από ρωγμές και τρύπες στον θαλάσσιο πυθμένα . Η μελέτη του αερίου, που έγινε με την πόντιση υποθαλάσσιου σταθμού αλλά και με παγίδευση μεγάλων φυσαλίδων σε ειδικούς κλωβούς, υπέδειξε την ύπαρξη υδρογονανθράκων, βαθιά κάτω από τον πυθμένα.

Οι ειδικοί εντόπισαν στη θαλάσσια περιοχή που μελέτησαν, 2.700 σημεία διαρροής αερίων. «Είναι βέβαιο ότι πιο ανοικτά στη θάλασσα, υπάρχουν και άλλα». Το βάθος όπου εντοπίστηκαν οι πηγές ήταν από 10 μέχρι 20 μέτρα. Λαμβάνοντας υπ όψιν τους δεδομένα όπως η ροή διαφυγής των αεριών, οι ειδικοί εκτίμησαν ότι μόνο από τη συγκεκριμένη περιοχή, εκλύονται το χρόνο από 125 μέχρι 200 τόνους μεθανίου. «Πρόκειται για μία πολύ σημαντική ποσότητα».

Στο Ιόνιο υπολογίζεται ότι κρύβονται κατ΄'ελάχιστον 250 εκτ. βαρέλια με την μέγιστη ποσότητα νάσει των υπολογισμών του USCG να αναφέρονται σε κοιτάσματα δυνατότητας απόληψης 1 δισ. βαρελιών!

Τμήμα ειδήσεων defencenet

Πηγή: http://antidimos.blogspot.com/

Στην κόψη του ξυραφιού οι Πανελλαδικές

Λίγες μόνο ημέρες πριν ξεκινήσουν οι Πανελλαδικές εξετάσεις, όταν μαθητές και γονείς ζουν μέσα στο απόλυτο άγχος και την αγωνία, συνδικαλιστές απειλούν με απεργιακές κινητοποιήσε� �ς, αντιδρώντας στο μέτρο της αύξησης των ωρών διδασκαλίας από την προσεχή σχολική χρονιά.

Η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης ( ΟΛΜΕ) συνεδριάζει σήμερα εκ νέου για το ζήτημα.  Είναι χαρακτηριστικό πως για.........
πρώτη φορά οι καθηγητές συνεδριάζουν στην περίοδο της Μεγάλης Εβδομάδας. Κατά τη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης, που αναμένεται να λήξει το απόγευμα, οι παρατάξεις θα υποβάλουν τις προτάσεις τους για τη μορφή των κινητοποιήσεων στις οποίες θα προχωρήσουν οι καθηγητές για να εκφράσουν την αντίθεσή τους με το συγκεκριμένο μέτρο, αλλά και για τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί και η εκπαίδευση γενικότερα, και τα οποία έχουν ήδη θέσει υπόψη του υπουργείου Παιδείας.

Η απόφαση στην οποία θα καταλήξει σήμερα το ΔΣ της ΟΛΜΕ θα συζητηθεί στις τοπικές ενώσεις των καθηγητών, οι πρόεδροι των οποίων, σε γενική συνέλευση, θα πάρουν την τελική απόφαση.

Στην τελευταία ανακοίνωση που εξέδωσε η ΟΛΜΕ τονίζει χαρακτηριστικά ότι «σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο για την εκπαίδευση (μετά το Πάσχα ξεκινούν οι εξετά σεις), η κυβέρνηση επιλέγει να βάλει μια ακόμη βόμβα στη δημόσια εκπαίδευση και στο εργασιακό καθεστώς των εκπαιδευτικών». Είναι χαρακτηριστική η φράση της ανακοίνωσης, ότι «η κυβέρνηση πάτησε τη σκανδάλη». Σε άλλο σημείο η ΟΛΜΕ χαρακτηρίζει την κυβέρνηση «κλέφτη» γιατί, όπως λέει, «προωθεί ρύθμιση για την αύξηση του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών ακόμα και κατά 25%. 

Προωθεί Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ) για τις υπο� �ρεωτικές μεταθέσεις οπουδήποτε σε όλη τη χώρα μετατρέποντας τους εκπαιδευτικούς σε περιπλανώμενους φαντάρους. Προωθεί την υπογραφή ΠΔ για την αξιολόγηση-τιμωρία των εκπαιδευτικών που θα οδηγεί ακόμα και σε απολύσεις, προωθεί απολύσεις 10.000 αναπληρωτών από το Σεπτέμβρη. Δημιουργεί ένα κλίμα τρομοκρατίας στα σχολεία με το νέο πειθαρχικό δίκαιο και την ένταξη εκατοντάδων εκπαιδευτικών σε καθεστώς υποχρεωτικής αργίας».

Επίσης, χαρακτηριστικά η ΟΛΜΕ κάνει λόγο για την κρίσιμη αυτή περίοδο για χιλιάδες υποψήφιους των πανελλαδικών εξετάσεων αναφέροντας τα εξής: «Προειδοποιούμε την κυβέρνηση ότι, αν προχωρήσει στη ψήφιση των μέτρων αυτών, ο κλάδος των καθηγητών θα προχωρήσει σε κινητοποιήσεις και κατά την περίοδο των Πανελλαδικών Εξετάσεων». Και η ΟΛΜΕ συμπληρώνει: «Την περίοδο την επέλεξε το υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση και όχι οι εκπαιδευτικοί. Για ό,τι θα συμβεί το επόμενο διάστημα, την αποκλειστική ευθύνη έχει η πολιτική ηγεσία του Υπ. Παιδείας».

Η ΟΛΜΕ καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν στις αυριανές συγκεντρώσεις, 1η Μαΐου στην Αθήνα (προσυγκέντρωση στο Πολυτεχνείο στις 10.30 π.μ. και πορεία στην Πλατεία Κλαυθμώνος).

Οι εξελίξεις που τέντωσαν το σχοινί 

< /span>

Κατά δύο ώρες αυξάνεται το εβδομαδιαίο υποχρεωτικό ωράριο διδασκαλίας των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση της χώρας, με το σκεπτικό ότι, λόγω της εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2013- 2016, θα προσληφθεί μικρός αριθμός αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών.

Πηγή: http:// kafeneio-gr.blogspot.com/

Το ερώτημα που μετατρέπει τα αντικείμενα της κρίσης σε εν δυνάμει υποκείμενα…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Από πού ξεκίνησε η κρίση στην Ελλάδα, πώς και γιατί; Πάει, αυτό το ερώτημα ξέφυγε από την πολιτική, τον ειδικό επιστήμονα, τον πολιτικό! Ξέφυγε από το γνωστικό σύμπαν του πολίτη της καθημερινής ζωής και μεταφέρθηκε στον ιστορικό ή στον θεωρητικό κάποιας αφηρημένης αλήθειας.

Χάσαμε το ερώτημα που μας καθιστά πρόβλημα, αναγνώστη μου. Μας ξέφυγε πάλι η ιστορία. Γλίστρησε η άτιμη κάτω από τα πόδια μας, ή μήπως για άλλη μια φορά κλοτσήσαμε την ιστορία; Μα η ιστορία τέλειωσε, μα η ιστορία μας τέλειωσε, μα στόχος δεν ήταν...

να τελειώνουμε με την ταλαιπωρία του ενδιάμεσου χρόνου; Ας ολοκληρωθεί η ιστορία  για να ολοκληρωθεί ο άνθρωπος πέρα από τις συντεταγμένες κοινωνικές συγκρούσεις, μας είπαν οι ανυπόμονοι. Χάνουμε ενέργεια, κεφάλαιο και σπαταλούμε πολύτιμη εργατική δύναμη μέσα σε αυτή την παλιοϊστορία της μπουρζουαζίας ή του εργατικού κινήματος.

Να τελειώνουμε λοιπόν, η ιστορία είναι χασομέρι και σπατάλη. Περνάμε αμέσως στον πραγματισμό. Στην αλληλεπίδραση των αντικειμένων που αποτελούν φορείς εξουσίας, μέσα σε ένα αντικειμενικό πλαίσιο δράσης που υπαγορεύεται από την καθημερινή εξέλιξη αυτής της ίδιας της αλληλεπίδρασης. Μην μου πεις πως έχει έννοια το υποκείμενο εντός αυτού; Αφού η δομή ουδετεροποιείται, τα υποκείμενα εντός αυτής ρευστοποιούνται και οι σχέσεις  αντικειμενοποιούντ αι… έτσι  η ιστορία παύει να έχει έννοια. Μπορεί να αναπαυτεί δια παντός στην  συλλογική μνήμη ιδιαίτερων ομάδων του πληθυσμού ή να μεταφερθεί στο λημέρι του ιστορικού! Η συλλογική μνήμη δεν είναι ιστορία, είναι πολιτικοποίηση της ιστορίας, άρα μικρή ή μεγάλη διαστροφή της.  Το λημέρι του ιστορικού δεν είναι βασίλειο της διανόησης, είναι εργαστήριο παραγωγής υποκειμένων, εργαστήριο συνείδησης του μη-συνειδητοποιημένου από το αντικείμενο- άνθρωπος. Έτσι θα έπρεπε τουλάχιστον να είναι, αν ο ιστορικός είχε περάσει από την ψυχανάλ υση της πολιτικής του υπόστασης και υποβάλει σε γνωστική θεραπεία τον δογματισμό που κυβερνά την μεθοδολογία του.

Ένας τέτοιος ιστορικός ίσως σου επέστρεφε το ερώτημα που άρον-άρον του «ανέθεσες». Το ερώτημα αυτό δεν είναι για τον ιστορικό… δεν είναι ακόμη, είναι για τον έλληνα πολίτη, για τον έλληνα πολιτικό, για κάθε άνθρωπο στον κόσμο που μάχεται να δομήσει υποκειμενικότητα έξω από το μάρκετινγκ � �αι την αγορά, έξω από τον χώρο των αντικειμένων, του βασιλείου της ανταλλακτικής αξίας, της αυτοκρατορίας των παραισθήσεων. Έξω από τον χώρο που τον ορίζει, που μας ορίζει ως ρεαλιστική επιλογή και πιθανότητα. Μέσα στον χωρόχρονο όπου τα απίθανα δίνουν λύση/απάντηση στα παράδοξα των ρεαλιστικών πλαισίων δράσης, που δομούν οι ίδιοι εκείνοι που σε λογαριάζουν ως αντικείμενο. Αν μπορούσαμε να γίνουμε υποκείμενα, τότε δεν θα αφήναμε αυτό το ερώτημα σε ξένα χέρια! Αν μπορούσαμε να νιώσουμε για μια στιγμή ολοκληρωμένα άτομα, θα είχαμε κάνει τ ο θαύμα. Θα είχαμε δηλαδή, δομήσει κίνημα. Θα απαντούσαμε εμείς, αυθεντικά, στο ερώτημα αντί να σπεκουλάρουμε πάνω σε αυτό και να το σπρώχνουμε στο χώρο των αντικειμένων στο μέλλον ή στο παρελθόν – το ίδιο κάνει.

Θυμάστε κάποτε που μίλησα για την ανάγκη ανάκτησης του παρόντος; Αυτό εννοούσα! Δεν θα μπορέσεις να αποκτήσεις συνείδηση της κατάστασης (σου) ως αντικείμενο και προϊόν της κρίσης, αν δεν απαντή σεις ο ίδιος στο ερώτημα που προβληματοποιεί την ύπαρξη σου σήμερα. Αν το απαντήσεις ως υποκείμενο και όχι ως αντικείμενο αποκομμένο από τα άλλα αντικείμενα (έλληνες πολίτες) ή ως ένα αντικείμενο κάποιου σωρού που συστήνει ομάδες συμφερόντων, κόμματα, συντεχνίες και άλλες μαζικές μικρο-ηγεμονίες, τότε θα νοιώσεις υπεύθυνος. Θα έχεις κάνει βουτιά στο υποσυνείδητό σου και θα έχεις πάρει μυρωδιά την πολιτική διαστροφή που το κυριεύει. Τότε θα έχεις κάνει το πρώτο βήμα δόμησης γνήσιας κοινωνικής και όχι εμπορικής ή φονταμενταλιστικής συν είδησης. Θα είχες ξυπνήσει από τον λήθαργο, που δομεί την ακινησία, την φοβία, την αδράνεια, την εθελοδουλία ή την υπερβατική άρνηση του Εαυτού ως στοιχείο της πραγματικότητας – ως πράγμα με ανύπαρκτη μάλιστα αξία χρήσης στον βαθμό που δεν αναγνωρίζεται η ανταλλακτική αξία χρήσης σου!

Μα, αυτή είναι και η κομπίνα, ή αν προτιμάς, η παγίδα μέσα στην οποία έχεις πέσει. Το καθεστώς στην Ελλάδα με την ιδεολογ ικοπολιτική ενίσχυση της τρόικας επιχειρεί με μία ταχύτατη διαδικασία «σοκ και δέους» να εμφανίσει αφάνταστα μειωμένη την ανταλλακτική σου αξία, έλληνα πολίτη. Επειδή, όμως, εσύ δεν ορίζεις τον εαυτό σου ως υποκείμενο αλλά ως αντικείμενο μέσα στην αγορά, αντί να αισθανθείς ότι τούτο ενδυναμώνει την αξία χρήσης σου, την αξία σου για τον εαυτό σου, πράγμα που θα σε οδηγούσε να αναγνωρίσεις και την ουσιαστική αξία του δίπλα σου στο πλαίσιο ενός κοινού αγώνα για την ανατροπή ενός καθεστώτος που σε εκμηδενίζει παραγωγικά, θεωρείς απλώς ότι � �εν αξίζεις πλέον τίποτα. Και κυρίως ότι δεν αξίζεις τίποτα για τον εαυτό σου και τους οικείους σου. Όπως άλλωστε θεωρείς ότι δεν αξίζουν και οι άλλοι για σένα. Από το σημείο αυτό εισέρχεσαι στην περιοχή της παράδοσης σε οποιοδήποτε ιδιωτικό συμφέρον μπορεί να σου υποσχεθεί μια χαμηλή έστω ανταλλακτική αξία στην αγορά. Να σε κάνει από τίποτα, κάτι που εσύ μεταφράζεις σε «κάποιον», ή να σου παρέχει κάτι που επίσης εσύ θα μεταφράζεις ότι σε κάνει «κάποιον». Αν δεν παραδοθείς σε κάποιον πάτρωνα και συνεχίσεις να νοιώθεις ως αντικείμενο, σίγο υρα θα μπλέξεις σε μία διαδικασία ενεργητικής ή παθητικής αυτοκαταστροφής. Θα παρασυρθείς στην τρέλα που προκαλείται από το αδιέξοδο του αντικειμένου-πολίτης να μεταβληθεί σε εν δυνάμει υποκείμενο και να δράσει ως τέτοιο.

Σημείωσα «εν δυνάμει υποκείμενο», επειδή για να μεταβληθεί κανείς στην σημερινή κοινωνία από αντικείμενο σε υποκείμενο απαιτείται δραματική αφαίρεση, ειδικές κοινωνικές συνθήκε ς και ενδεχομένως ένα είδος ασκητισμού. Δεν μας επιτρέπουν οι παραγωγικές σχέσεις να λειτουργήσουμε ως υποκείμενα. Και το μόνο που απομένει για έναν άνθρωπο που αναζητεί τον έλεγχο της ατομικής και κοινωνικής του συνείδησης είναι μ' έναν τρόπο «μαγικό», στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ιδεαλισμού και υλισμού, να συστήσει έναν Εαυτό ως εν δυνάμει υποκείμενο. Στο περιβάλλον της ελληνικής κρίσης ποτέ δεν θα μπορούσε να συμβεί αυτό εάν προχωρήσουμε αντιμετωπίζοντας τα ερωτήματα που θέτει η εξέλιξη της ελληνικής φτωχοποίησης, χρεωκοπίας και ε υρωπροτεκτορατοποίησης αγνοώντας, παρακάμπτοντας, διασκεδάζοντας ή παραπέμποντας στον ιστορικό το βασικό ερώτημα: «από πού ξεκίνησε η κρίση στην Ελλάδα, πώς και γιατί;»

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Μεγαλοβδομαδιάτικα

Του Θανάση Νικολαΐδη 

ΤΕΤΟΙΕΣ μέρες, απολαμβάναμε κλασική μουσ� �κή. Από δυσεύρετα οπτικοακουστικά μέσα, το εξής…ραδιόφωνο. Σε ατμόσφαιρα μεγαλοβδομαδιάτικη και με «συμμετοχή» στο θείο δράμα. Και ήταν μαγεία και αναζήτηση, παιδεία και πολιτισμός. Εμβαθύναμε στον Μπετόβεν (να στοχάζεται), τον Σούμπερτ (να ονειροπολεί), τον Μότσαρτ (να παιχνιδίζει), τον Μπαχ (να προσεύχεται).

ΥΣΤΕΡΑ πλάκωσαν τα μπουζούκια. Δειλά στην αρχή, κι όλο επέκτειναν τις ώρες και τις μέρες, επιτείνοντας στην αναζήτηση της πενιάς και δυναμώνοντας την ........

ένταση. Μεγάλη βδομάδα της «απελευθέρωσης» απ' τα κλασικά και καθιερωμένα, μια απομάκρυνση απ' τα κλασικά και καθιερωμένα της μεγάλη Εβδομάδας και προσαρμογή στα σύγχρονα και μοντέρνα. Χωρίς όρια τα ερεθίσματα της ψυχής του-αναντίρρητου υποδοχέα της κάθε τηλεοπτικής σαχλαμάρας, για να ξεσπάει ο…γλεντζές, «αναστάσιμα», πνιγμένος στο θρυμματισμένο πιατικό και με την αοιδό στο λουλουδικό. Πληρωμένα απ' τον ιδρώτα είτε το (θαλασσο)δάνειο; Γνήσια έκφραση παραδεισιακής ελληνικής μαγκιάς, έτσι κι � �λλιώς, τρόπος «έκφρασης» και απόπειρα κοινωνικής καταξίωσης, επίδειξης και πλούτου μέσα τη μονοσήμαντη επιλογή (μπουζούκι) και του τόπου (σκυλάδικο).

ΣΗΜΕΡΑ; Έπεσαν οι τόνοι, άδειασαν οι ναοί της ιεροτελεστίας του μπουζουκιού, ατόνησε η πενιά, λιγόστεψαν οι «γλεντζέδες» (μη δώσουν στόχο ως ευωχούμενοι σε περίοδο κρίσης) και στέρεψαν τα ανθόλουτρα. Τέλος τα χυμένα ουίσκι στην πίστα, και τα ευτυχισμένα χαμόγελα του «φτιαγμένου» (ενίοτε καψούρη) που θα πλήρωνε, τέλος(;) εποχ ής για πρώτο τραπέζι-πίστα. Είναι το κλίμα (της κρίσης) ανάγκασε τον «κοσμικό» να «καταθέσει τα όπλα» και όχι η ατμόσφαιρα των ημερών με το θείο δράμα για την κορύφωσή του.

ΔΕΝ θα γράφαμε τα παραπάνω, αν δεν όριζε τη σχολική ζωή η μικρομέγαλη συμπεριφορά των μαθητών/μαθητριών, με αποκορύφωμα τη σχολική βία. Σε σύγχρονα σχολεία με το κομπιούτερ να «διδάσκει», τον δάσκαλο επαγγελματία κι όλους πεσμένους στα «έτοιμα», εύκολα και αποστηθισμένα. Και, βέβαια, δεν ευθύνοντα ι τα παιδιά για τη δοσμένη «λευτεριά» που οδηγεί σε ατραπούς με αδιέξοδα. Το «σύστημα» είναι αλλονών δουλειά. Το ίδιο και η ευθύνη για τη συντήρησή του. 

ΔΕΝ θα' χαμε τη σχολική αταξία με τη σχολική βία φυσική κατάληξη, αν μαθαίναμε το παιδί να πειθαρχεί. Εξ απαλών ονύχων του και δεν είναι καταναγκασμός. Είναι φροντίδα, προφύλαξη και αγάπη. Κι αν καταφέρναμε να του/της εμπνεύσουμε ως τίτλο τιμής τη μαθητική του ιδιότητα, δεν θα θερίζαμε θύελλες της σχολικής ανυπακοής που δημιουργεί θρασύδειλους ταραξίες αντί αγωνιστές και πραγματικούς επαναστάτες.

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Φούντα: Έχει τα καλά της η τρόικα

«Ένα από τα καλά της τρόικας είναι η αξιολόγηση» είπε η βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς, Νίκη Φούντα, και το στούντιο του ΑΝΤ1 λίγο έλειψε να πάρει... φωτιά.

Δείτε το βίντεο από το πρωινό του ΑΝΤ1:

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Μπουτάρης: Θα βρωμίσουμε αν…

Την άποψή του για τις επενδύσεις και τις αποκρατικοποιήσεις στην Ελλάδα εξέφρασε μιλώντας στην κρατική τηλεόραση ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.

Ο κ. Μπουτάρης τόνισε ότι «κανένας σοβαρός επιχειρηματίας δε θα ερχόταν να επενδύσει στην Ελλάδα, αν δεν αλλάξουν πολλά πράγματα...
Κάθ ε εβδομάδα αλλάζουν τα φορολογικά νομοσχέδια».

Στη συνέχεια, αναφερόμενος στις αποκρατικοποιήσεις είπε ότι «υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να αποκρατικοποιηθούν. Προφανώς και μπορεί να παραχωρηθεί η διαχείριση του λιμανιού σε ιδιώτη. Υπάρχουν, όμως, άλλες επιχειρήσεις, όπως το νερό, όπου εκεί πάμε να αντικαταστήσουμε το μονοπώλιο του δημοσίου με ιδιωτικό μονοπώλιο».

Ο τοπικός άρχοντας αναφέρθηκε και στο θέμα των συμβασιούχων του δήμου κάνοντας λόγο για «κρατική κακή εκτίμηση» υπογραμμίζοντας ότι αν σταματήσο� �ν να εργάζονται στο δήμο θα δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα στην καθαριότητα της πόλης.

Πηγή: thestival.gr

Πηγή: http://kafeneio-gr.blogspot.com/